Mimo napiętej sytuacji geopolitycznej w niektórych regionach świata ─ w tym w rejonie Zatoki Perskiej i Cieśniny Ormuz – dostawy LNG do Polski pozostają stabilne i zdywersyfikowane. Skroplony gaz ziemny trafia do naszego kraju z wielu kierunków, przede wszystkim jednak ze Stanów Zjednoczonych, uzupełniany dostawami z Kataru oraz rynku spotowego. Zdecydowana większość surowca po regazyfikacji zasila krajowy system gazowy. Jedynie niewielka część (ok. 3–4%) trafia do dalszej dystrybucji autocysternami, docierając głównie do firm zlokalizowanych na terenach pozbawionych dostępu do gazociągu. Oprócz transportu morskiego naszą sieć zasila surowiec przesyłany gazociągiem Baltic Pipe z Norwegii. Dzięki tak szerokiej dywersyfikacji oraz dominującemu udziałowi dostaw z USA, zaopatrzenie odbiorców końcowych w LNG jest stabilne i zabezpieczone.

Wiele firm wciąż popełnia ten sam błąd: traktuje audyt energetyczny przedsiębiorstwa jako przykry obowiązek administracyjny, który trzeba „odhaczyć” raz na 4 lata. Nowelizacja ustawy o efektywności energetycznej definitywnie kończy tę epokę. Dokument, który dotąd często lądował na dnie szuflady, teraz staje się fundamentem strategii finansowej firmy.

Oto kluczowe fakty, które zmieniają zasady gry dla dużych przedsiębiorstw.

Skroplony gaz ziemny (LNG) to niezależne od warunków pogodowych źródło energii, które jest realną alternatywą w dekarbonizacji przedsiębiorstw, zwłaszcza tych zlokalizowanych na terenach niezgazyfikowanych. Samo dostarczenie LNG to jednak dopiero połowa sukcesu. Aby skroplony gaz mógł być wykorzystywany do zasilania kotłów czy linii produkcyjnych, musi najpierw powrócić do swojej pierwotnej lotnej postaci – i to właśnie w tym celu buduje się stacje regazyfikacji. Co ważne, decydując się dzisiaj na taką infrastrukturę, firma zyskuje w przyszłości gotowe rozwiązanie OZE z odnawialnym bioLNG.