Jednym z najczęstszych zagadnień w komunikacji radiowej jest odległość, na którą możemy przesyłać pakiety danych. Zasięg sygnału radiowego zależy od wielu czynników, ale na potrzebę odpowiedzi na to pytanie najlepiej uprościć to do trzech aspektów: częstotliwości fali, mocy nadawania oraz warunków zewnętrznych. W dużym uproszczeniu im mniejsza częstotliwość tym większa propagacja sygnału. Słaby zasięg możemy zwiększyć dodając fali sygnałowej więcej mocy, niemniej należy pamiętać, że zwiększanie mocy przy wartościach skrajnych może być szkodliwe dla zdrowia. W przypadku warunków zewnętrznych należy unikać metalowych elementów, niskich sufitów i wody – np. zasięg może ulec pogorszeniu w momencie wystąpienia deszczu, gdy mówimy o komunikacji zewnętrznej.

Tak. Należy pamiętać, że wszystkie technologie bezprzewodowe, to tak naprawdę technologie radiowe działające na różnych mocach i częstotliwościach. Dla przykładu Bluetooth cechuje niska moc oraz częstotliwość 2.4 GHz, co przekłada się na stosunkowo niski zasięg. Odpowiedni dobór technologii bezprzewodowej to klucz do poprawnego działania całego systemu.

Czas życia baterii w sensorach bezprzewodowych zależy od dwóch czynników: częstotliwości nadawania oraz zapotrzebowania na energię danego pomiaru. Dla przykładu pomiar temperatury może odbywać się co kilka minut, co znacząco obniża zużycia baterii, a pomiar CO2, w zależności od aplikacji, może odbywać się co kilka sekund lub kilka razy na sekundę. W związku z tym, uśredniając, bateria w takich sensorach działa nieprzerwanie przez ok.6-7 lat. Jesteśmy w stanie osiągnąć znacznie większe wyniki, nawet sięgające 20 lat, zmniejszając częstotliwość próbkowania pomiaru – niemniej to już zależy od samej aplikacji.

Wszystko zależy przede wszystkim od technologii. Z jednej strony mamy Bluetooth, które cechuje prostota, lecz również brak szyfrowania, a z drugiej strony mamy Rajant, który wyróżnia się szyfrowaniem klasy militarnej. Jeżeli chodzi o przechwytywanie sygnału radiowego mamy kilka warstw, które należy pokonać, aby dostać się do przesyłanych danych. Potencjalny haker musi złamać: częstotliwość na jakiej nadawany jest sygnał, modulację z jaką wysyłane są 0/1, następnie szyfr i klucz, aby rozkodować pakiety danych. W związku z tym wbrew pozorom, komunikacja w wielu przypadkach jest bezpieczniejsza od tradycyjnego połączenia kablowego.